bijdrage prof. em. Robert Bouciqué

 

Plateau_20130305 (101)

Het gebouw Plateau – Rozier

 “Tempel der Wijsheid”

Het Plateau –Rozier gebouw heb ik voor het eerst betreden in juli 1953 voor het afleggen van de Toelatingsproef Burgerlijk Ingenieur. Deze “Tempel der Wijsheid” vervulde me met schroom en met een latente vrees voor wat me daar te wachten zou staan. Uiteindelijk werd dit complex mijn werkterrein gedurende 46 jaar; eerst als student in overbevolkte auditoria, dan als practicum-assistent bij de Fysica professoren Moens en Mortier en later zelf als hoogleraar. In het Auditorium Natuurkunde, afgesloten met een groot ijzeren hek als voor een leeuwenkooi, werden alle deelgebieden van de Fysica onderwezen, beginnend met Mechanica en eindigend met beginselen van de Kwantumfysica en de Relativiteitsleer. Als prof in de “Algemene Natuurkunde” was ik daar één van de laatste “generalisten”; elk van deze deelgebieden wordt nu afzonderlijk door eigen specialisten onderwezen.

In de Plateau-Rozier waren er, behalve de grote auditoria, ook nog de vele kleinere ouderwetse leszaaltjes. Met hun lange houten lessenaars en de zitbanken die doorliepen over de hele breedte van het lokaal zorgden ze bij de luisterende studenten voor een intieme sfeer en een groepsverbondenheid. De grote practicum zaal Fysica had een eigen grandeur met de hoge gaanderij met ijzeren balustrade rondom rond. Die galerij had intussen haar functionaliteit verloren, maar rond de eeuwwende 1900 had ze gediend voor het opstellen van proeven in verband met de ultraviolet componente van zonlicht. In de tijd waar technische  UV-lichtbronnen nog niet beschikbaar waren, kon het zonlicht er via de geopende vensters ongehinderd binnenvallen.

Uiteindelijk heb ik me ook enkele jaren (1988-1995) mogen nestelen in het statige bureau van de “Studie Inspecteur van de Voorbereidende School”, een bureau dat met zijn ruime afmetingen en decoratie  aanzien en status uitstraalt.

In de Plateau-Rozier kon men ook verdwalen in een doolhof van keldergangen, op zoek naar de glasblazerij, naar het eerste universitair rekencentrum (in de jaren 1960) of naar één van de tientallen labolokalen. De zolders onder de koepels – kant Rozier – waren alleen toegankelijk voor de intimi van het gebouw. Tussen rommel en stof kon men er de restanten aantreffen van oude fysica apparaten en proefopstellingen uit vorige decennia.

De Plateau-Rozier: het was en blijft een gebouw met charme dat gerenoveerd nog enkele eeuwen kan trotseren.

Prof. em. Robert Bouciqué

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s