Museum voor Dierkunde /

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (3)

Ets van Prins Wilhelm I van Oranje, Nasau. Koning van de Lage Landen en stichter van de UGent.

Sfeerbeeld van de zoogdierenskelettenverzameling van het Museum voor Dierkunde met links vooraan de schedel van de Orka, en rechts een volledig beeld van een jonge Giraf. Aan de muren hangen enkele hoorns.

Sfeerbeeld van de zoogdierenskelettenverzameling van het Museum voor Dierkunde met links vooraan de schedel van de Orka, en rechts een volledig beeld van een jonge Giraf. Aan de muren hangen enkele hoorns.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (2)

Enkele belangrijke Directeurs van de collectie.
V.ln.r. de Professoren Victor Willem, Felix Plateau en Lucien De Coninck

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (7)

Sfeerbeeld van de ingang van het Museum voor Dierkunde met zicht op een oude, speciaal gebouwde, insectenkast. Deze kast zit vol op maat gemaakte insectenkaders die als lades in de kast passen.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (14)

De vitrinekast met kleine Doopvontschelpen en Hoefijzerschelpen. De kleine Doopvontschelpen werden in ouder Romaanse kerken ingemetseld in de muur en gebruikt als wijwatervaatjes, terwijl de grote in deze kerken op een sokkel geplaatst en gebruikt werden als doopvont.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (11)

Zicht op de afdeling Mollusca of Weekdieren.
In de kast rechtvoor zitten kleine Doopvontschelpen en Hoefijzerschelpen.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (16)

Onze grote Doopvontschelp: deze weegt rond de 40 kg.
In zo’n halve schelp kan zeker een kind gedoopt worden.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (17)

Detail van een vitrinekast in de afdeling Chelicerata of Spinachtigen. Bovenaan staan schorpioenen waarbij duidelijk het verschil te zien is tussen soorten met een dunne staart en soorten met een dikke staart; en ja hoor: het venijn zit hem in de staart! Soorten met een dunne staart en grote scharen zijn minder giftig voor ons, terwijl soorten met een dikke staart en dunnere scharen mogelijks dodelijk giftig zijn voor een mens. Onderaan, op de voorgrond, ziet u twee grote Vogelspinnen. Deze worden verkeerdelijk en onterecht in het Engels en nu ook in het Nederlands “Tarantula’s” genoemd. Dit is verkeerd daar de echte Tarantula’s tot een geheel andere groep, nml de Zweepspinnen, binnen de Cheliceraten behoren!

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (25)

Daar veel mensen de opmerking gaven – ‘mooie collectie, maar alles is dood’ -, heeft het Museum voor Dierkunde ook enkele levende en didactisch verantwoorde dieren in het Museum. Hier het koppeltje Baardagamen die niet van elkaar los te krijgen zijn.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (26)

Sfeerbeeld met een kast uit de tijdelijke tentoonstellingsruimte. Op het moment van de foto, loopt de tentoonstelling ‘Stop de tijd’, waarin we kijken naar fenomenen uit de natuur waarbij dieren de tijd kunnen stoppen, naar hoe de mens probeert de tijd te stoppen om verouderingsverschijnselen tegen te gaan en uiteindelijk ook hoe zeer het tijd is dat de mens stopt met de vernietiging van het milieu.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (29)

Ets uit de dichtenbundel van Erasmus Darwin: dokter, dichter, wetenschapper, ontdekker van James Watt, ontdekker van de sturing van de wagen, eerste maar verdoken bedenker van de evolutietheorie, romanticus en grootvader van Charles Darwin.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (31)

Charles Darwin, protret uit een van zijn werken

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (32)

Prof. Joseph Plateau, fysicus aan de UGent en vader van Prof. Felix Plateau, Dierkundige aan de UGent en Directeur van het Museum voor Dierkunde

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (37)

Sfeerbeeld van de grote zoogdierenskeletten: vooraan zeezoogdieren, met helemaal vooraan een Dolfijn, en achteraan hoefdierenskeletten met het skelet van een Olifant (Chamba van Harry Malter) die haar kop boven de Dwergvinvis uitsteekt.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (46)

Gedesarticuleerde mensenschedel, waarvan de afzonderlijke schedelbeenderen terug op hun correcte positie t.o.v. de schedel zijn gemonteerd.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (50)

Sfeerbeeld met zicht op enkele skeletten van de Hoefdieren en hoornen en geweien aan de muur.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (58)

hoornen van een gedomesticeerde Geit

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (60)

detailzicht op de schedel van het Nijlgauskelet, schapenhoornen aan de muur

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (64)

skelet van een vliegende hond, Pteropus edwardsii

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (80)

Ventraal zicht op het skelet van een zeeschildpad. Het is een didactisch preparaat, te zien aan de sluiting en scharnier aan de buikzijde: het is de bedoeling dat men de ‘plastron’ van het dier kon opendraaien om een inwendig zicht op de verdere skeletbeenderen te krijgen.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (87)

sfeerschilderij gemaakt door een gewetensbezwaarde

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (90)

twee Afrikaanse Struisvogels (Aves, Ratiti).
Achter hen zie je in de kast een plaasteren model op ware grote van de uitgestorven Moa.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (95)

Een voorbeeld van lichtschade: veel opgezette dieren zijn over de jaren heen ontkleurd door blootstelling aan kunstlicht (is even schadelijk als zonlicht). Bij de Carnivora is het zo dat sommige niet langer op basis van het (kleur)patroon kunnen op soort gebracht worden.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (101)

Kop van de Tasmaanse Duivel, beter gekend als “Taz” uit de tekenfilmpjes. Dit dier is het martermodel van de Buideldieren. Het is een met uitsterven bedreigde diersoort, niet alleen door het verdwijnen van hun habitat, maar in dit geval vooral door een besmetting van ’s werelds eerste besmettelijke kanker!

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (104)

Zicht van in de afdeling Primates. De wandplaat beeld een Oeran-Oetan af; links ernaast staat/hangt het skelet van een Baviaan; helemaal rechts staat een replica van een mensenskelet. Onderaan in de foto ziet u onze ‘Dierenvoelkoffers’; deze worden gebruikt tijdens kinderworkshops waarbij de kinderen een groot aantal skeletbeenderen en gelooide huiden mogen aanraken.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (27)

een planktonnetje voor de workshop “Vijverwriemels”

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (44)

sfeerbeeld van de collectie Vergelijkende Anatomie, afdeling Schedels

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (45)

Gedesarticuleerde mensenschedel, waarvan de afzonderlijke schedelbeenderen terug op hun correcte positie t.o.v. de schedel zijn gemonteerd. Rechts ervan op de voorgrond ziet u de schedel van een kapucijnenaapje; op de achtergrond nog enkele mensenschedels.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (69)

drie mensenskeletten in de afdeling Primates of Aapachtigen

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (81)

“Een fotograaf betrapt op het maken van foto’s”.
Detail van een kast met slangen; op de kast zien we de kop van een opgezette krokodil.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (86)

Detail van een kast in de collectie Aves. Verschillende zwanensoorten.

Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (19)Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (71)Museum_Dierkunde_fotoBeNN_20130430 (72)

One thought on “Museum voor Dierkunde /

  1. Dit is een prachtig museum, een verborgen schat aan de UGent.
    Ik heb hier dierbare herinneringen aan, dankzij de avondlessen Waarnemingstekenen (Sint-Lucas, ca. 2003-2004). Die avonden hield conservator Dominick Verschelde het museum speciaal voor ons open tsn 18 en 21u.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s